MezzoProgram TV na Wtorek 17.02.2026
| 19:14 |
Aida Garifullina (Soprano), Maciej Pikulski (Piano) Gerónimo Giménez/Manuel Nieto El Barbero de Sevilla, II: 'Me llaman la primorosa' Carlos Gardel Por una cabeza Frédéric Chopin Trois valses, op. 64: no. 2 in C sharp minor Jules Massenet Élégie Georges Bizet Carmen: 'L'amour est un oiseau rebelle' Léo Delibes Les Filles de Cadix Franz Schubert/Franz Liszt Ständchen, S. 560/7 Antonín Dvorák Gypsy Songs, Op. 55: IV. Kdyz mne stará matka zpívat ucívala (Songs My Mother Taught Me) Rusalka: 'Msicku na nebi hlubokém' (Song to the Moon) Nikolai Rimsky-Korsakov The Golden Cockerel: The Queen of Shemakha's aria (Hymn to the Sun) Sergei Rachmaninov Zdes' khorosho, Op. 21, No. 7 Prelude, Op. 3, No. 2 Nikolai Rimsky-Korsakov Sadko, Scene IV: Song of India Pyotr Ilyich Tchaikovsky Iolanta: Iolanta's Arioso, 'Atchevo eta prezhde ne znala?' Six Romances, Op. 63: 6. Serenada Giuseppe Verdi/Franz Liszt Rigoletto, Concert Paraphrase for Piano, S. 434 Franz Schubert Ave Maria, D. 839 Giacomo Puccini Tosca, II: Vissi d'arte Gianni Schicchi: 'O mio babbino caro' Ruggero Leoncavallo Mattinata Évian, La Grange au Lac, 3 July 2023 Directed by Jean-Pierre Loisil
|
|---|---|
| 20:30 |
Lausanne, Théâtre de Beaulieu, 8 February 2026
|
| 22:00 |
Berliner Philharmoniker, Claudio Abbado (Conductor) Gil Shaham (violon) Ludwig van Beethoven 1770 - 1827 Egmont, overture Johannes Brahms 1833 - 1897 Violin Concerto in D major Op. 77 Antonín Dvorák 1840 - 1903 Symphony no. 9 in E minor Op. 95 'From the New World' Giuseppe Verdi 1813 - 1901 I Vespri siciliani, overture Directed by Bon Coles Palermo, Teatro Massimo, 1 May 2002
|
| 23:51 |
Giulio Cesare in Egitto 'Dramma per musica' in three acts by Georg Frideric Haendel (1685 - 1759) Libretto by Niccoló Francesco Haym First performance London, King's Theatre, Haymarket, 20 February 1724 Ensemble Artaserse, Philippe Jaroussky (conductor) Damiano Michieletto (Stage director) Thomas Wilhelm (Choreography), Paolo Fantin (sets), Agostino Cavalca (costumes), Cécile Kretschmar (hairdressing, make-up, masks), Alessandro Carletti (lighting) Gaëlle Arquez (Giulio Cesare) Sabine Devieilhe (Cleopatra) Franco Fagioli (Sesto) Lucile Richardot (Cornelia) Carlo Vistoli (Tolomeo) Francesco Salvadori (Achilla) Paul-Antoine Bénos-Djian (Nireno) Adrien Fournaison (Curio) Paris, Théâtre des Champs-Elysées, 20 May 2022
|
|
|
|
| 3:16 |
Directed by Franck Podguszer-Braun A pioneer of electronic music, Pierre Henry (1927-2017) has, since the 1950s, alongside Pierre Schaeffer, laid the foundations of what characterizes the music of our time. At the time, everything had to be invented: the sounds, the tools to manipulate them, the ways of broadcasting them. He influenced the pop music of the 1960s and 1970s, from the Beatles to Pink Floyd, and up to the DJs of the 1990s. He is the author of an absolute hit: the electronic jerks composed with Michel Colombier for the 'Messe pour present time' created by Maurice Béjart in 1967. But above all he is the creator of a prolific work, from the end of the 1940s to the 2010s, where pure and incredible sound experiences coexist with musical settings of texts to constitute mock operas of a new genre. Thanks to often unpublished documents, this documentary invites us to listen to Pierre Henry tell us about his journey and above all to listen to his music, one of the most innovative of the 20th century.
|
| 4:09 |
Jeanine De Bique (Soprano) Concerto Köln George Frideric Handel (1685-1759) Overture from Partenope HWV 27 Carl Heinrich Graun (1704/1705-1759) Risolvere non oso from Rodelinda George Frideric Handel Ritorna o caro from Rodelinda HWV 19 Suite from Rodrigo HWV 5 Ouvertüre - Gigue - Sarabande - Matelot Riccardo Broschi (c. 1698-1756) Mi restano le lagrime from L'isola d' Alcina Carl Heinrich Graun L'empio rigor del fato from Rodelinda Leonardo Vinci (c. 1690-1730) Sinfonia from Partenope George Frideric Handel L'alma mia from Agrippina HWV 6 Georg Philipp Telemann (1681- 1767) Rimembranza crudel from Germanicus TWV 21:3b George Frideric Handel Suite from Rodrigo HWV 5 Menuett I - Bourée - Menuett II Che sento? Oh dio! - Se pieta from Giulio Cesare in Egitto HWV 17 Suite from Rodrigo HWV 5 (part 3) Passacaglia Carl Heinrich Graun Tra le porcelle assorto from Cleopatra e Cesare Bayreuth, Margravial Opera House, (Bayreuth Baroque Opera Festival) 8 september 2022
|
| 5:45 |
Rivalry in Music - Callas vs. Tebaldi Maria Callas and Renata Tebaldi were the two most famous sopranos of the second half of the last century. Turned into hostile enemies by their admirers, the two became untouchable goddesses of opera. For their fans, Callas was known as 'the tigress', Tebaldi as 'the voice of an angel': the two singers could hardly have been more different, whether in their professional or private lives. To this day, Callas remains perhaps the greatest soprano of all time. Her rival, Tebaldi, is best known to opera lovers. Why is the posthumous fame of the two prima donnas so different? Directed by Andreas Morell 2020
|
Lista stacji
O stacji Mezzo
Telewizja Mezzo
Mezzo to francuska stacja telewizyjna skupiająca się na światowej muzyce klasycznej, jazzie i tańcu. Promowana hasłem „Muzyka dla Twoich oczu”, łączy w sobie wrażenia płynące z doskonałego brzmienia i oglądanych występów. Mezzo przenosi widzów do najbardziej prestiżowych sal koncertowych, na deski scen operowych i baletowych oraz w świat znakomitych festiwali muzycznych. W ramówce kanału znajdują się zarówno krótkie klipy, jak i pełnometrażowe przedstawienia prezentujące twórczość legendarnych artystów i nowo odkrytych talentów. Pasmo uzupełniane jest muzycznymi programami i filmami dokumentalnymi. Telewizja Mezzo nadaje swój program przez całą dobę, siedem dni w tygodniu.
Historia telewizji Mezzo
Telewizja Mezzo została założona w 1992 roku przez francuską publiczną grupę mediową France Télévisions. Do roku 1998 nosiła nazwę France Supervision. W 2001 roku Mezzo połączyła się z francuskim kanałem muzycznym Muzzik, zachowując swoją nazwę. Logo stacji składa się z czerwonego napisu „mezzo” ze stylizowaną literą „m”. Siostrzaną stacją telewizji Mezzo jest Mezzo Live HD – kanał nadawany od kwietnia 2010 roku.
Oficjalna siedziba stacji znajduje się w Paryżu we Francji. Obecnym właścicielem jest francuska telewizja publiczna oraz francuska spółka mediowa Grupa Canal+. Aktualnie stacja dociera aż do blisko 60 milionowej widowni i jest dostępna w ponad 80 krajach na całym świecie – w tym w krajach Skandynawskich, w Portugalii, Rosji czy w Polsce.
Od samego początku telewizja Mezzo poświęcona była promocji muzyki klasycznej, jazzu i tańca wśród szerszej widowni. Zamysłem było dotarcie nie tylko do zaprawionych melomanów, ale także osób rozpoczynających przygodę z muzyką poważną. Oferta kanału składa się z programów w różnym formacie. Repertuar obejmuje różne gatunki i formy sztuki klasycznej – m.in. operę, balet, koncerty symfoniczne, jazzowe czy recitalie. Krótko- i pełnometrażowe występy nadawane są w blokach. Przeplatane są programem muzycznym „ InterMezzo ”.
Gdzie można oglądać telewizję Mezzo?
Telewizja Mezzo dostępna jest w Polsce w wybranych sieciach kablowych oraz na największych platformach – Polsat Box i Canal+.
Stacje telewizyjne powiązane z Mezzo
Od roku 2010 oferta nadawcy została rozszerzona o kanał Mezzo Live HD. Emitowane są na nim wyłącznie programy w jakości HD, w tym koncerty i spektakle na żywo z największych scen lirycznych, festiwali klasycznych i jazzowych oraz koncertów z całego świata.
Więcej o telewizji Mezzo
Telewizja Mezzo posiada własną stronę internetową www.mezzo.tv w francuskiej i angielskiej wersji językowej. Prezentowane są na niej nie tylko zapowiedzi transmitowanych spektakli i koncertów, ale też rekomendacje muzyczne, literackie, filmowe czy festiwalowe. Aktualności na temat ramówki i nadchodzących wydarzeń muzycznych umieszczane są na bieżąco również na social mediach stacji, takich jak Facebook, Twitter i Instagram.