Anna zataja informacje o diagnozie moskiewskich lekarzy i mimo choroby dużo koncertuje. Występuje m.in. Stanach, Kanadzie, Australii i ZSRR. Podejmuje decyzję o przyjęciu chrztu.

W 1972 r.Anna wychodzi za mąż za Zbyszka. Na tournée w ZSRR zdobywa ogromną popularność i Rosjanie proponują jej obywatelstwo. German odmawia. W 1975 r. na świat przychodzi syn.

Anna leży w śpiączce w szpitalu w Bolonii i zostaje odesłana do klasztoru pod opiekę zakonnic. Tam odzyskuje przytomność. Zbyszek i Irma zabierają ją do Warszawy. Narzeczeni pobierają się.

Producent Carriaggi przez rok promuje Annę przy pomocy sesji zdjęciowych i konferencji prasowych. Na Festiwalu Piosenki w San Remo publiczność przyznaje jej specjalną nagrodę...

Rok 1964. Anna zdobywa pierwszą nagrodę na festiwalu w Opolu. Zaczyna koncertować, także za granicą. Otrzymuje propozycję występu w San Remo. Podpisuje bardzo intratny kontrakt z CDI.

Anna podczas solowego popisu zauważa w sali Zbyszka. Próbuje zauroczyć go pełnym emocji wykonaniem piosenki, ale on odchodzi. Zazdrosna Agnieszka publicznie nazywa Annę kochanką reżysera.

Ania dowiaduje się, że Herman zginął pod Lenino. Matka i babcia postanawiają powiedzieć jej też o losach ojca. Ania zgadza się wystąpić w klubie studenckim. Jej debiut okazuje się porażką.

Ania zaprzyjaźnia się z Hermanem Bernerem. Irma wychodzi za niego za mąż. Na ślad Irmy wpada Walentyn, który znowu ją prześladuje. Uciekają do Dżambułu, potem do Warszawy. Mija kilka lat...

Irma wraz z matką i dziećmi ukrywa się w Taszkencie. Walentyn próbuje ją odszukać. Wybucha wojna. Irma zdobywa nowe dokumenty. Spotyka na dworcu polskiego oficera,który zakochuje się w niej.

Koniec lat 30. ub. wieku. Niemieccy koloniści, Germanowie, żyją w stałym lęku przed aresztowaniem. Pewnego dnia do miasta przyjeżdża czekista Walentyn, który niegdyś kochał się w Irmie.